0

Παραλογοκρισία

11 Οκτωβρίου 2012, θέατρο Χυτήριο, Αθήνα: Μία ομάδα αποτελούμενη από μέλη της Χρυσής Αυγής και κάποιων (παρα)θρησκευτικών οργανώσεων, διαμαρτύρεται για το ανέβασμα του έργου CORPUS CHRISTI του Τέρενς ΜακΝάλι, επιτυγχάνοντας, έτσι, την αναβολή της πρεμιέρας του, ενώ όταν τελικά αυτή πραγματοποιείται, γίνεται με την περιφρούρηση αστυνομίας και καλλιτεχνικών σωματείων, χωρίς να σταματούν τα επεισόδια.

Το θεατρικό έργο του ΜακΝάλι πραγματεύεται τη σχέση Χριστού και μαθητών υπό μία σύγχρονη ματιά, όπου ο Ιούδας νιώθει ερωτική έλξη για τον ηγέτη Χριστό, ενώ παρουσιάζει τις σχέσεις των δεκατριών πρωταγωνιστών όπως δοκιμάζονται στην πορεία της κοινής τους ζωής. Μία προφανώς, »βλάσφημη», »προπαγανδιστική», ακόμη και »ανθελληνική» παράσταση, βούτυρο στο ψωμί των ακραίων εθνικιστικών και θρησκευτικών οργανώσεων που δεν έχασαν την ευκαιρία να προσπαθήσουν να φέρουν την τέχνη στα δικά τους μέτρα – φαινόμενο που τα τελευταία χρόνια φαίνεται να γίνεται »μόδα». Η λογοκρισία σε όλα τα είδη της τέχνης, από την τηλεόραση μέχρι το θέατρο, εναντιώνεται σε κάθε τι »διαφορετικό» που – όπως παρουσιάζεται από όσους την εφαρμόζουν – απειλεί τα ήθη της κατά τα άλλα »αθώας» κοινωνίας και επιδιώκει να τιμωρήσει και να περιορίσει τους υποκινητές καλλιτέχνες που καπηλεύονται τη σταθερότητα και την κανονικότητα της ελληνικής πραγματικότητας. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα όπου η τέχνη φιμώνεται, υπό το όνομα της προστασίας των ηθών, με γνωστά παραδείγματα το πρόστιμο που παρά τρίχα γλίτωσε ο Χ. Παπακαλιάτης για το »θράσος» του να δείξει στην ελληνική τηλεόραση δύο αντρες να φιλιούνται, τη λογοκρισία στο Μega για την προβολή της ταινίας Straight Story και το πρόσφατο περιστατικό στο Χυτήριο.

Στα πλαίσια λοιπόν της προστασίας της κανονικότητας και των τόσο αμόλυντων ελληνικών ηθών, αποκλείεται η ανάδειξη κάθε τι διαφορετικού – και, φυσικά, στο στόχαστρο της λογοκρισίας βρίσκεται συχνά η ομοφυλοφιλία και η παρουσίαση της ως πραγματικότητα στην τέχνη και τα μέσα ενημέρωσης. Πολλές φορές, δε, η λογοκρισία που τελικά επιβάλλεται αποτελεί καταπάτηση συνταγματικά κατοχυρομένων δικαιωμάτων – όπως η απόφαση επιβολής προστίμου στην εκπομπή »Φώτης και Μαρία live» για τη φιλοξενία της τρανσέξουαλ Μπέτυς Βακαλίδου, τον Απρίλιο του 2010. Το ΕΣΡ σε ανακοίνωσή του, παραδέχεται ότι η τρανς καλλιτέχνις »ήταν πολύ διακριτική και σοβαρή, χωρίς να προκαλέσει με αυτά που είπε», παρ’ όλα αυτά όμως, για την προστασία των ανήλικων ευαίσθητων ηθών, αποφασίζει τη φίμωση των διεμφυλικών ατόμων, αντιβαίνοντας στη συνταγματική υποχρέωση, να προστατεύει ως ανεξάρτητη αρχή τις μειονότητες και να προάγει την ισότητα όλων των κοινωνικών ομάδων.

Την ίδια στιγμή, εικόνες LGBT ατόμων, που παρουσιάζονται ως »καρικατούρες», γίνονται πλήρως αποδεκτές, ή ακόμα και »αρεστές», εφόσον το διαφορετικό μπαίνει στα πλαίσια της κανονικότητάς τους, με έναν τρόπο που προκαλεί γέλιο – που όμως, σίγουρα, απέχει μακράν από την πραγματικότητα. Αντίθετα, την πραγματικότητα αυτή επιθυμούν να φιμώσουν, ως κάτι »προκλητικό», ή ακόμη και »ανήθικο». Έτσι, ο Λέλος του 11880 είναι αρκούντως »κατάλληλος» για τα ελληνικά ήθη: αρκετά γελοίος, αρκετά »φτιαχτός» και, άρα, αρκετά ακίνδυνος – όπως και όλοι οι στερεοτυπικοί, politically correct γκέι χαρακτήρες των ελληνικών σειρών, με τη μηδενική προσωπική ζωή και τον εξαίσιο ρόλο της γλάστρας. Όσο, λοιπόν, μένουμε στις καρικατούρες, η λογοκρισία σωπαίνει. Η επανάσταση γίνεται όταν παρουσιάζεται η αληθινή πλευρά των πραγμάτων.

goodasyouth

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.